Home Column's Column 17

Column 17

Huishoudbeurs …..  en meer

 Niet zo lang geleden hield de Huishoud- en Hobbybeurs zitting in de TT-hal. Dit was voor het eerst dat een beurs met een naam die tot ieder vrouwpersoon’s verbeelding spreekt, zo dicht in de buurt gehouden werd. Er was dus ook maar één mogelijkheid voor ondergetekende: HEEN!Zo toog ik op een vrijdagavond, samen met een goede vriendin, richting de TT-hal.

Onze verwachtingen zijn hoog gespannen. Wat zullen we allemaal te zien, te horen en te beleven krijgen? Direct na binnenkomst begint het goed. We hadden allebei nog niet gegeten en lusten dus wel wat. De geur van heerlijke stamppot komt ons tegemoet. Het water loopt in onze mond. Vlug naar de bar en betalen, zodat we ook kunnen eten. De man achter de bar glimlacht vriendelijk naar ons, maar is zeer resoluut in zijn antwoord: “Nee dames, dit is alleen voor standhouders.”Hij is niet te vermurwen, dus met knorrende maag lopen we verder. Na het bijwerken van mijn wimpers, het ontharen van mijn onderbenen en het effect verwerken van magneten, komen we bij een stand die mij wel aanstaat. Flessen wijn overal. Nu moet u niet denken dat ik iedere dag alcohol drink, maar een goed wijntje op zijn tijd gaat er wel in. “Of we wijn willen proeven”, vraagt de man, die blijkbaar bij deze kelder hoort. Ik neem hem nauwkeurig in mij op: Zijn zwarte ‘pantalon’ reikt tot onder zijn oksels (alla Urbanus). Het witte, glad gestreken overhemd wordt in de kraag netjes bij elkaar gehouden door een vlekkeloze, streepjesstropdas. Bovenop zijn ronde hoofd heeft hij zijn haar glad naar achteren gekamd. Ik schat hem een jaar of zestig. Aan zijn accent te horen is het overduidelijk een Duitser. Aangezien mijn Duits niet heel erg geweldig is en meneer niet verder komt dan binnensmonds gemurmel, ben ik er van overtuigd dat onze conversatie niet tot een overeenstemming zal komen. Maar een wijntje proeven kan geen kwaad, dacht ik zo. Direct zet Duitse meneer drie flessen voor mijn neus en schenkt een plastic wijnglaasje (met nadruk op ‘je’) in. Wat is nu de bedoeling? Moet ik gaan ruiken, gorgelen, slikken en spugen? Zoals echte wijnkenners doen? Schichtig kijk ik om me heen. Vriendin draait grinnikend haar hoofd weg. Dan maar zo opdrinken. Hhmmm, smaakt goed. Het volgende wijntje wordt ingeschonken. Deze gaat er ook wel in. “Welche smakten Sie am besten?” Moet ik hier echt antwoord op geven? Tja, ….. Ik kies voor nummer twee. Het derde glaasje wordt ingetapt. Deze laat ik ook smakelijk naar binnen glijden. Drie verschillende wijntjes op een lege maag vallen niet zo goed. Vrolijk draai ik richting de man: “Deze smaakt ook goed, hoor.” Duitse meneer blijft stug in zijn eigen taal murmelen. Ik kijk mijn vriendin aan en vraag of zij het begrijpt: “Nee!” Vragend kijk ik Duitse meneer aan: “Begrijpt u het zelf wel?” “Jaa, jaa, jaa, wir haben sichs flaschen in eine dose und bieden Ihnen vier dosen an. Die fünfte dose bekommen Sie gratis.”

“WAAAT? Zoveel drink ik ook weer niet!” Vriendin proest het uit: “Kom, wir gehen weiter.”

Strompelend verdwijnen wij de hoek om, daar houd ik het niet meer. Lachend hangen we tegen elkaar aan. Waar een huishoudbeurs al niet goed voor is.

 
Column