Home Column's Column 1

Column 1

Even voorstellen! 

Een tijdje geleden stuurde ik een mail naar de Smildeger Neiskrant met de vraag of ik af en toe een column mag schrijven. Ik had wat van mijn schrijfstijl bijgestuurd en ‘by the way’ ook nog even gemeld dat ik een boek heb geschreven. Het duurde niet lang of ik kreeg bericht terug: een leuk idee als ik met enige regelmaat een column voor de Smildeger zou gaan schrijven. En zo staat hier mijn eerste geschreven stukje.Ik ben gezegend met drie geweldige kinderen, een jongen en twee meisjes. Tja, geweldig zijn ze echt, maar af en toe kan ik ze ook wel achter het behang plakken, hoor. Onze zoon is na een normale zwangerschap goed ter wereld gekomen. Gezond kan ik niet zeggen, maar dat zal in de toekomst nog wel eens aan de orde komen. Onze dochters, een tweeling, zijn na een zeer moeilijke zwangerschap, te vroeg geboren. Nu zes jaar later zijn die wel zo gezond als een vis. Over deze moeilijke zwangerschap, de bevalling en de eerste jaren daarna heb ik een boek geschreven. Het was een heftige periode waarin bloedtransfusies centraal stonden. Nee, geen bloedtransfusies voor mij, maar voor die twee kleine hummeltjes in mijn buik. Laatst las ik een opmerking van een andere moeder die hetzelfde had meegemaakt: ‘Weten wat er gebeurt tijdens een transfusie in de baarmoeder is één ding, omgaan met de emoties die op je afkomen is iets heel anders.’ Dit verwoord precies wat er gebeurd. Het heeft zo’n enorme impact op mijn leven gehad, dat ik er mee in mijn hoofd bleef zitten. Zo ben ik aan het schrijven gegaan en daaruit is mijn boek ‘De Regenboog’ geboren. Mijn emoties heb ik zeker niet weggelaten in het boek. Ik wil laten zien dat de gevoelens en gedachten die in zo’n periode boven komen niet vreemd zijn. Dit is vaak voor de directe omgeving nogal moeilijk te begrijpen. Als je in een moeilijke periode zit, lijkt het alsof er geen eind aan komt. Vaak voelde ik mij alleen en zat ik in mijn hoofd te vechten om maar positief te blijven. Want dat is belangrijk. Positief blijven, ook al is het heel klein, houd je op de been. Het geeft je kracht en moed om door te gaan. Er waren veel dagen dat ik dacht dat het niet goed kwam, daardoor heb ik mij waarschijnlijk ook afgesloten. Afgesloten van de openheid, afgesloten van de twee kindjes in mijn buik. Maar voor mij was dat de enige manier om te overleven. Dat het een hele nasleep had, nam ik dan maar op de koop toe. Uiteindelijk vond ik de grote pot goud aan het eind van de regenboog: Mijn kinderen!Wie ik ben? Mijn naam is Toos Martens, getrouwd met Erik. Gewoon een werkende huismoeder uit hetzelfde dorp waar u woont, die toevallig nog een andere passie heeft ontdekt: schrijven. Mijn boek is te koop via mijn website: www.1droom1wens.nl , via www.schrijfenblijf.nl en bij de boekhandel in Smilde en Assen. ISBNnummer: 978-94-90435-02-8  

 
Column